close
تبلیغات در اینترنت
هوشنگ ابتهاج
cat
green
dark
 
 
 
از اينكه به سايت ما امده ايد تشكر ميكنيم و اميدوارم كه لحظات خوشي را با ما سپري كنيد.

هنر گام زمان

نويسنده: یاس آبی | ساعت: 19:39 | بازديد:29

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است

 

اي بس غم و شادي که پس پرده نهان است

 

گر مرد رهي غم مخور از دوري و ديري

 

داني که رسيدن هنر گام زمان است

 

تو رهرو ديرينه سرمنزل عشقي

 

بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است

 

آبي که بر آسود زمينش بخورد زود

 

دريا شود آن رود که پيوسته روان است

 

از روي تو دل کندنم آموخت زمانه

 

اين ديده از ان روست که خونابه فشان است

 

دردا و دريغا که در اين بازي خونين

 

بازيچه ايام دل آدميان است

 

دل بر گذر قافله لاله و گل داشت

 

اين دشت که پامال سواران خزان است

 

روزي که بجنبد نفس باد بهاري

 

بيني که گل و سبزه کران تا به کران است

 

اي کوه تو فرياد من امروز شنيدي

 

دردي است در اين سينه که همزاد جهان است

 

از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند

 

يارب چقدر فاصله دست و زبان است

 

خون ميرود از ديده در اين کنج صبوري

 

اين صبر که من ميکنم افشاندن جان است

 

از راه مرو سايه که ان گوهر مقصود

 

گنجي است که اندر قدم راهروان است  ...

موضوع: <-PostCategory->

برچسب ها : هوشنگ ابتهاج , ه.الف.سایه ,

 

ارغوان

نويسنده: یاس آبی | ساعت: 19:34 | بازديد:70

ارغوان شاخه همخون جدا مانده من

        آسمان تو چه رنگ است امروز؟

                  آفتابي ست هوا؟

                       يا گرفته است هنوز ؟

من در اين گوشه که از دنيا بيرون است

               آفتابي به سرم نيست

                       از بهاران خبرم نيست

آنچه مي بينم ديوار است

              آه اين سخت سياه

                   آنچنان نزديک است

                         که چو بر مي کشم از سينه نفس

                                         نفسم را بر مي گرداند

ره چنان بسته که پرواز نگه

                     در همين يک قدمي مي ماند

                                کورسويي ز چراغي رنجور

                                     قصه پرداز شب ظلمانيست

                         نفسم مي گيرد

                                که هوا هم اينجا زنداني ست

هر چه با من اينجاست

        رنگ رخ باخته است

   آفتابي هرگز

         گوشه چشمي هم 

             بر فراموشي اين دخمه نينداخته است

                    اندر اين گوشه خاموش فراموش شده

                           کز دم سردش هر شمعي خاموش شده

           ياد رنگيني در خاطرمن

                     گريه مي انگيزد

                         ارغوانم آنجاست

                                 ارغوانم تنهاست

                                      ارغوانم دارد مي گريد

            چون دل من که چنين خون ‌آلود

                         هر دم از ديده فرو مي ريزد

       ارغوان

              اين چه رازيست که هر بار بهار

                          با عزاي دل ما مي آيد؟

       که زمين هر سال از خون پرستوها رنگين است

            وين چنين بر جگر سوختگان

                           داغ بر داغ مي افزايد؟

       ارغوان پنجه خونين زمين

                  دامن صبح بگير

               وز سواران خرامنده خورشيد بپرس 

                          کي بر اين درد غم مي گذرند ؟

  ارغوان خوشه خون

     بامدادان که کبوترها

      بر لب پنجره ي باز سحر غلغله مي آغازند

             جان گل رنگ مرا

                    بر سر دست بگير

                    به تماشاگه پرواز ببر 

    آه بشتاب که هم پروازان

          نگران غم هم پروازند

             ارغوان بيرق گلگون بهار 

               تو برافراشته باش

                  شعر خونبار مني

                   ياد رنگين رفيقانم را

                      بر زبان داشته باش

تو بخوان نغمه ناخوانده ي من 

            ارغوان شاخه همخون جدا مانده من

 

موضوع: <-PostCategory->

برچسب ها : هوشنگ ابتهاج , ه.الف.سایه ,

 


 
مکث تمپ | قالب های رایگان وبلاگ | قالب های بلاگفا | قالب های میهن بلاگ | قالب های پرشین بلاگ | قالب های بلاگ اسکای | قالب های دیتالایف | پوسته های وردپرس | ام گرافيك | M Graphic | تك پي اس دي